Verheldert de stappen op je levenspad

Ontspannen Wandelreizen Weblog

27nov

Voorjaar 2018, ik was volkomen van mijn padje, de weg kwijt en verdwaald in heftige emoties en gebeurtenissen.

Hoe nu verder, waar kon ik heen, met wie moest ik nu wat uitzoeken?? Ik zocht houvast en antwoorden bij vriendinnen en deed mijn voordeel met hun coachende vaardigheden. Het was die ene coachende vriendin die vertelde dat ze naar het Atlasgebergte was geweest voor een wandelvakantie en daar zoveel rust en ontspanning had gevonden. Ontspannen Wandelreizen heette de site. Het trok me totaal niet, ik had geen spatje rust in mijn lijf, wilde die ontspanning helemaal niet en ik had ook geen behoefte aan een vakantie. En toch trok het…. Ik bekeek de site en de foto’s en belde met Lia. De vertrekdatum was in de zomer op mijn verjaardag en ik beschouwde het als een teken om op mijn geboortedag zoveel jaar later op reis te gaan.
Ik begreep van Lia dat wat zij aanbood niet als een vakantie bedoeld was in de zin van gezelligheid, sociale contacten, lekker eten, drinken en mooi weer. Het ging om rust, inkeer en bewust in het moment zijn. En ja, wat had ik dat nodig!

De reis waar ik aan deelnam die zomer was in de Hoge Atlas in Marokko. Ik had geen idee waar ik terecht zou komen en met wie ik dit avontuur zou delen en was daar behoorlijk zenuwachtig over. Het was fijn om Lia en de andere deelnemers op het vliegveld van Eindhoven te treffen. Samen inchecken, bagage perikelen delen, vliegen en in Marrakesh aankomen voelde veiliger met een groepje dan alleen. En dat gold ook voor de rest van de wandeltocht. Ik was genoeg alleen om in alle rust mijn eigen gevoelens en gedachten onder de loep te nemen. Het landschap was mooi maar rauw en het vroeg al mijn aandacht om mijn voeten goed neer te zetten en in het moment te zijn, één met de natuur. Eén met de omgeving en met mijn eigen lijf. Geen prikkels  zoals telefoon, sociale media, drukke gesprekken, sociale verplichtingen. Geen verantwoordelijkheden zoals de weg uit stippelen, voor eten en drinken zorgen, een slaapplaats regelen. Het werd allemaal voor me gedaan, ik hoefde alleen maar achter Hossaine aan te lopen. De sympathieke Berber die het gebergte als zijn broekzak kent en precies wist wat goed voor ons was. Ik voelde me veilig en gesteund en had evengoed álle ruimte voor mezelf. Iedere stap die ik zette was bewust, ieder gevoel dat ik ervaarde liet ik door me heen gaan, iedere gedachte kon ik plaatsen. Er was geen weg maar de stappen die ik zette vormden het pad. Het pad door de Atlas werd symbool voor mijn levenspad. Als ik achterom keek zag ik de indrukwekkende weidsheid van mijn bestaan en de sporen die ik achterliet en als ik vóór mij keek wist ik niet hoe dat pad zou lopen maar voelde ik vertrouwen. Vertrouwen in mijn eigen kunnen, in de ervaringsdeskundigheid die ik had opgedaan, in dat wat ik voelde en in dat wat ik kon bedenken. Mijn eigen levenspad, daar in de Atlas weer gevonden en bewandeld.
Een ervaring voor het leven en nog steeds dankbaar voor wat het me heeft gebracht.

 

José T.                         

                         

                       

 

                                                                                           

 

 

 

 

 

 

 

      

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

17nov

Ingrid: "Woensdag 1 oktober; de dag dat ik 50 jaar mocht worden. Dat mijn wens om een Sarah reis te maken in Marokko ook daadwerkelijk gelukt is. Wat een cadeau om hier te mogen zijn op deze voor mij zo bijzondere dag.

Monique: "Het mooiste moment is voor mij het loslaten".

"Brainresettend, prachtig, confronterend, uitdagend. Super".

17nov

" Echt top was Hossaine. Deze man kent niet alleen het hele gebied uit z’n hoofd, maar schat ook heel goed in hoe hij de dag moet indelen met wandelaars van verschillend pluimage. Hij gaf mij in elk geval – op het juiste moment en ongevraagd - precies die ruimte die ik nodig had. Zonder zo’n gids, had deze week er heel anders uitgezien voor mij". 

En nog een opmerking betreft de kleinschaligheid: " Er is een enorm aanbod van wandelreizen in Marokko, maar geen enkele met de kleinschaligheid van jouw aanpak. Ook het feit dat het accent niet op het wandelen per sé ligt sprak mij erg aan.

Nog een deelnemer aan het woord: "Het sprak me direct aan.Vooral het woord ontspannen geeft al een indruk over de intentie van het wandelen.
Vlgs mij zijn wij verwend en daar ben ik dankbaar voor.
Mooie momenten zijn er voortdurend, onderweg, uitzichten, maar ook het kopje thee dat klaar staat.
Of een bronnetje in de zon om je op te frissen.

Meer foto's zijn te bekijken in het fotoalbum

https://photos.google.com/album/

17nov

IN 2012 maakt Anneke een wandelreis samen met de wandelbegeleider.
Halverwege de reis is zij 2 dagen te gast geweest bij het gezin van Hossaine om het slachtfeest mee te maken. 

Op de vraag of zij een reis van mij aan anderen aanraadt antwoordt Anneke: Jazeker, ben ik al mee begonnen. Krijg daarop veel reacties als ‘knap van je’, ‘dat je dat durft’, ‘ik weet niet of ik dat zou kunnen’ maar probeer de kennelijke angsten dan weg te nemen. Ik vind dat iedereen zo’n ervaring zou moeten willen meemaken, het een zijn met de natuur en het zo compleet kunnen loslaten van je eigen wereld. Maar ik geef toe, je moet dat wel kunnen…

15nov

Reisverhaal uit 2012. Wandelen in de M'Goun regio met een gluten allergie

Ik vind het lastig om woorden te vinden die de reis kunnen omschrijven. ‘Geweldig’, ‘prachtig’? Ja, dat was het allebeide, maar het dekt niet de lading. ‘Indrukwekkend’ komt misschien nog het dichtst in de buurt. Laat ik gewoon maar zeggen dan dat het gebied dat ik heb gezien en de Marokkaanse mensen die ik heb ontmoet een plaatsje in mijn hart hebben veroverd.

Met name vond ik het heel boeiend om met de Berberse gidsen om te gaan. Te horen hoe zij leven, wat hun gebruiken zijn, waar hun normen liggen. Samen met hen te eten, te theedrinken. Elke dag weer kijken hoe ze de muildieren oplaadden. En ondanks alle missers in de communicatie, ook samen veel te lachen. Het is zo’n andere wereld dan de onze!

Ik ben speciaal bij deze kleine vorm van reizen uitgekomen, omdat ik een voedselallergie heb en er dus speciaal voor mij aanpassingen moesten worden gedaan. Zowel Lia als ook de Berberse gastheren zijn daar zeer serieus en respectvol mee om gegaan. Vanaf de eerste dag voelde ik dat ze hun uiterste best zouden doen om me het juiste voor te zetten. De mannen vonden mijn dieet niet  lastig, maar zagen het juist als een eer om mij gezond de vakantie door te laten komen. Ik was in Marokko geen patiënt maar gewoon een toerist. Daar kunnen Nederlandse gastheren (restaurants, e.d.) nog wat van leren! 

15nov

Ervaringen wandeltrektocht in de Rozen Vallei, sept. 2018

Eerst een opmerking van Lia. "Nog nooit heb ik zo'n stille groep tijdens het wandelen mee gemaakt. Heerlijk!".

Els, voor de vijfde keer ging zij mee, zei vooral zo blij te zijn met hoe zij zich voelt tijdens de reis. Het niets moeten, "alleen maar" lopen, de afwezigheid van keuzestress en natuurlijk het genieten van de natuur.

Een nieuwe deelneemster omschreef de sfeer als goddelijk. En voor haar was het hoogte punt de zorgzaamheid, bescherming, aandacht en het lachen met de jongens (mannen) en dat gold ook voor Lia natuurlijk. 

De reden waarom deze wandelaar koos voor mijn organisatie beschrijft ze als volgt: "Je aanpak om niet voor het “doel”, maar voor de ervaring te gaan. Kleinschalige aanpak, verlangen naar ruimte en rust, contact met andere culturen, eenvoud. En het niet compleet ingevulde reisplan. Dus niet alles ligt van te voren vast. Verzoek om social media uit te schakelen". En dit zegt ze over de reis: " Ik heb erg genoten van je band die je met de “mannen” hebt opgebouwd en het plezier dat we met elkaar hadden. Om ze er direct bij te betrekken geeft voor mij de reis een duidelijke meerwaarde. Zou het niet anders willen. Ook de zorg waarmee jij en Hossaine ons hebben begeleid was zeer aangenaam". 

 

15nov

Kort en bondig commentaar van de deelnemer die wandelde in Bulgarije.

Dank voor de onconventionele superreis - ik heb genoten! 

                                                        

15nov

Ervaringen van de wandeltrektocht in de Hoge Atlas, juli 2018

Al langere tijd stond een wandeltrektocht in de Hoge Atlas op het wandelwens lijstje van Ingrid en dit is gelukt dit jaar. Heel bewust koos zij voor de derde keer voor het concept van Ontspannen Wandelreizen.
En wel hierom: "Heerlijk om een week de telefoon uit te kunnen zetten en te leven zonder de klok. Niets te hoeven dan Hoissane te volgen gedurende de wandeling, is de manier om je hoofd leeg te krijgen.  En natuurlijk de goede begeleiding van de Berberse mannen is helemaal top". Bekijk het fotoalbum op https://www.facebook.com/pg/groepswandelreizen/photos/

 

15nov

Eerste wandel- en kampeer ervaring

Deze deelneemster was de benjamin van de groep en ging voor de eerste keer mee op wandel- en kampeer reis. In het begin kwam ze reglematig naar mij toe met een "nieuwe kampeervraag". Halverwege de week was ze helemaal ingewijd in het kampeerleven. Ze schrijft na afloop: "Ik vond de reis een aaneenschakeling van mooie momenten! Wat me altijd bij zal blijven is het gevoel van veiligheid dat ik had in jouw gezelschap en dat van de mannen. Honderd procent betrouwbaar en weten dat Hussein volledig beschikbaar en inzetbaar was voor het welzijn van de groep en het individu. Zorgzaam en waakzaam heeft hij ons door het ruwe landschap geleid en de reis voor mij tot een onvergetelijk avontuur gemaakt!
Als ik terugkijk op hoe jij op je website communiceert, hoe je beschikbaar bent voor vragen, van tevoren via de mail en telefoon en tijdens de reis zelf en hoe je zaken afhandelt dan vat ik dat samen als; liefdevolle zorgvuldigheid! Dank daarvoor".