Kom tot jezelf door te wandelen in ongerepte natuur!

Ontspannen Wandelreizen Weblog

06dec

Hoeveel prikkels trek je nog?

Je hebt een smartphone, een tablet en een laptop of pc. Minimaal twee social media-accounts, een abonnement op Netflix en YouTube kent geen geheimen voor je. Op je werk zit je achter een beeldscherm -  misschien zelfs wel achter twee. En overal verbind je je met wifi en bluetooth. Met gemak creëer je hiermee je eigen etmaalvullend programma.

Totdat soms ineens die vraag opduikt: “Heb ik ook nog een live leven”? Een leven met echte mensen en gesproken taal, echte sensaties, echte geuren en geluiden, echte waarnemingen op ware grootte. Een leven waarin je eerder kiest dan laat overkomen. Waarin de inspanning gevraagd wordt om je eigen regisseur te zijn, los van het volgen van massa en media.
Soms voel je ineens letterlijk hoe je lijf in een constante alarmfase blijft door je telefoon. Hoeveel stress dit geeft……. En hoe hard er actie nodig is.

Pak de overload aan:  

  1. Zet je telefoon in de vliegtuigmodus tijdens je werk, gesprek, boodschappen, koken, in het verkeer. Voel de rust van ongestoord focussen op één taak.
  2. Bekijk alle apps op je telefoon eens kritisch. Verwijder wat niet écht interessant is, verwijder wat ook via de pc kan. Ruimte in je telefoon geeft ruimte in je hoofd.
  3. Bepaal je eigen grenzen op social media, en start elke keer met het instellen van je alarm voor een half uur later. Stop dan ook echt, en ervaar wat dat doet.

Ben je klaar voor de volgende stap? Ga dan met me mee naar Marokko en wandel weg van de waanzin.

16nov

De Marokkaanse begeleiders in het zonnetje.

Het is heel simpel, zonder de Berberse begeleiders gaat geen enkele wandeltrektocht in Marokko van start. Hun voorbereidingen en inspanningen tijdens de reis vormen de basis waardoor de reis zijn solide vorm krijgt. Het rondtrekken en alles wat daarbij komt kijken is hun op het lijf geschreven en heeft wellicht zijn oorsprong in de eeuwenoude nomadentraditie.
Anders dan bij veel andere wandelorganisaties zijn de begeleiders van Ontspannen Wandelreizen onderdeel van de groep. Met elkaar vormen wandelaars en begeleiders een gelijkwaardig gezelschap.
Het moment dat de wandelaars en de begeleiders elkaar ontmoeten is altijd een beetje spannend. “Wie zijn die Marokkanen waarmee ik op stap ga? Zijn ze wel te vertrouwen? Hoe gaan we met elkaar communiceren? Kan ik een korte broek dragen in hun bijzijn?” Begrijpelijke gedachten want twee totaal verschillende culturen ontmoeten elkaar en gaan een avontuur met elkaar aan.
Voor de begeleiders zijn er weinig verrassingen. Zij werken al tien jaar met mij samen en weten precies wat belangrijk, prettig, mooi, lekker en verrassend is. Het is hun ontspannen aanwezigheid die ronduit aanstekelijk werkt en uitnodigt om precies hetzelfde te doen. Zij zijn gewoon zichzelf en vinden het heerlijk dat ze iets voor ons kunnen betekenen. Het samenzijn, het lachen, de verhalen, de complimenten, ze genieten ervan. Ook voor hun is dit een soort vakantie, want hoe anders gaat het in hun dagelijks leven thuis!
De wandelaars hebben al snel in de gaten dat hun bedenkingen ongegrond zijn en dat ze op stap zijn met een zorgzaam, waakzaam en plezierig team van begeleiders. Steevast krijg ik na ieder Marokko reis positieve feedback over hun inspanningen. Dit is het resultaat van een jarenlange samenwerking waarin zij en ik een bijzondere band hebben op gebouwd. Ik koester deze relatie en ieder jaar bij de start van de eerste wandelreis van het nieuwe seizoen is het weer een hartverwarmend weerzien, ergens daar in dat prachtige berglandschap van Marokko.

09jun

Wandelen en ontspannen met een hond.

Sinds 2009 ben ik, Lia actief vrijwilligster bij het dierenasiel. Dat deze activiteiten een mooie win-win situatie oplevert blijkt uit het volgende verhaal.

Hij heet Job en verblijft sinds een kleine week in het asiel van Rotterdam. Op straat gevonden en nu in afwachting of zijn baas zich zal melden. Hij ziet er gelukkig goed uit voor zijn leeftijd deze leuke Jack Russell.
Als ik hem zie in zijn kennel weet ik direct dat we het goed met elkaar kunnen vinden. Hij wil aandacht en naar buiten. Nou, dat treft want dat is precies wat ik vandaag met hem ga doen. We gaan er samen een heerlijke dag van maken. Eerst gaan we een flink eind wandelen. Hij loopt parmantig iets voor me uit en maakt regelmatig oogcontact. Ik praat met hem en af en toe stoppen we even voor een kroel.
Dan is het tijd voor de lunch. Hij is voor het eerst bij mij in huis en na wat rond snuffelen heeft hij al gauw de fijne bank gevonden. Ook hij krijgt een boterhammetje en valt daarna innig tevreden naast me in slaap.
Na het hondenslaapje is er nog wat tijd om te spelen en te kroelen. Hij vindt het heerlijk om op zijn rug in mijn armen te liggen terwijl ik hem op zijn buikje aai. Zijn staart zegt: “nooit meer ophouden!”.
hem terugbrengen naar het asiel is altijd een vervelend moment.Tot dat hij een nieuwe baas heeft haal ik hem regelmatig op voor een wandeling en een kroelsessie.
De hond geniet van het wandelen, zijn vrijheid en de liefdevolle aandacht. En ook ik heb het uitstekend naar mijn zin in de natuur en met het hondenventje. Het is puur ontspannen en in het heden zijn.
 

23mar

 

 

Waarom Marokko.

Soms wordt mij de vraag gesteld of ik ook in Europa wandelingen organiseer, zoals bijv. in Frankrijk. Mijn antwoord is altijd “nee” en dat behoeft enige uitleg.
Het grote verschil tussen Marokko en Europa is dat het in Marokko de gewoonste zaak van de wereld is om in de vrije natuur te leven. De nomaden trekken  door het landschap en zetten hun tenten op waar ze een mooie plek hebben waar water en groen is. In Europa is vrij kamperen geen optie meer alhoewel het op kleine schaal   natuurlijk nog wel gedaan wordt.
Mijn wandelreizen zijn opgezet met het idee dat het wandelen het middel is om tot jezelf te komen. Daar is een sfeer voor nodig van rust en stilte. En daarvoor moet je doorgaans niet op een camping zijn. Bovendien, daar waar een camping is zijn auto’s en winkels en elektriciteit en dus vervuiling.
De charme van het rondtrekken in Marokko wordt verhoogd door de afwezigheid van gemotoriseerde ondersteuning. De grote bagage wordt vervoerd door muildieren met hun begeleiders die in alle uithoeken van het berglandschap kunnen komen. Die begeleiders hebben een belangrijk aandeel in het geheel. Niet alleen door het werk wat ze doen maar ook door wie ze zijn. Twee culturen ontmoeten elkaar daar in die indrukwekkende natuur.
De begeleiders voelen zich er thuis, het begrip “back to basic”  is hun dagelijkse levenssituatie. De wandelaars maken kennis met een totaal andere omgeving waar het leven schijnbaar een andere inhoud heeft. Het is mijn ervaring dat als die twee soorten van energie bij elkaar komen er gegarandeerd bijzondere ervaring te verwachten zijn.
Dit alles bij elkaar vind ik genoeg meerwaarde hebben om mijn wandelreizen alleen in Marokko te organiseren. 

18dec

Wildernis

Van kinds af aan ben ik gefascineerd door bergen, bossen, kleine paadjes, geuren van hout en vuur, wilde waterstromen, kortom door de wildernis.
Ik heb me vaak afgevraagd waar dit over gaat. Onlangs kwam ik een tekst tegen van Reinhold Messner, de beste bergbeklimmer aller tijden. Ik citeer: "Woestijnen en bergen zijn een katalysator voor onze menselijkheid. Daar kunnen we onze mogelijkheden en grenzen ontdekken. De natuur in de vorm van ruw terrein is de beste spiegel van onze ziel".
Hier gaat het dus over wat mij betreft.......

Vluchten of vechten

Als flexwerker heb ik momenteel drie maanden geen werk. Het is lang geleden dat een dergelijke situatie zich voordeed. Best vreemd voor iemand die van huis uit mee gekregen heeft dat werken “hoort”. Ik had eerlijk gezegd gedacht dat er zich wel iets van werk aan zou dienen zoals tot nu toe altijd het geval is geweest en dat gebeurde dus niet.
Mijn eerste reactie was om dit op te gaan lossen. Vacatures zoeken, bellen met bedrijven en heel veel antwoorden bedenken op  vragen als waarom en waar gaat dit over. Die herrie in mijn hoofd ken ik maar al te goed. Het is het bekende mechanisme dat automatisch op gang komt in geval er sprake is van uit mijn comfortzone zijn. Wat gaat het worden, vluchten of vechten? 

Na twee weken vechten was ik niet echt vrolijker geworden. Het leek wel alsof een stemmetje zei dat ik uitgevochten was. In tussentijd doe ik wel leuke dingen vanuit het idee dat ik goed voor mezelf moet zorgen. Veel wandelen met een asielhond of met de hond van de buren is een favoriete bezigheid.
Op een bepaalde manier bracht deze situatie mij in herinnering waarom ik stilte, ruimte en tijd zo belangrijk vind zoals ik tijdens mijn eerste wandelreis in Marokko ontdekte.

Ergens in de derde week had ik een moment van bewustwording. Ik zei tegen mezelf: “Oké, op dit moment  is het dus zo dat ik meer stilte en meer tijd ervaar in mijn dagelijks leven wat me ruimte geeft om ervaringen te hebben. En…… wat zou er gebeuren als ik die situatie zou zien zoals die is? In plaats van te zorgen de controle te behouden waar ik behoorlijk moe en gestrest van word. Voor hetzelfde geld  kan ik al die gedachten minder of niet serieus nemen. Ik kan zelf bepalen wat ik van deze situatie vind en hoe ik hiermee om wil gaan”.

En weet je wat? Er is niets gebeurd toen ik hiermee ging experimenteren. Althans, niets bedreigends. 
Wel heb ik een nieuwe stap gezet in mijn levensproces om  bepalende – en in veel gevallen beperkende gedachten te onderzoeken op waarheid en relevantie. En ja, dat heeft tijd nodig en regelmatig wat stille ruimte om me heen.

Verrassend genoeg ontdek ik gaandeweg dat ik vorderingen maak in het vinden van mijn eigen weg en daar tevreden mee te zijn. Ik heb een donkerbruin vermoeden dat het hier gaat over wat bedoeld wordt met loslaten.

 

30nov

 

 

Marokkaanse taal

Er bestaat niet zoiets als de Marokkaanse taal. In de grote steden wordt Frans of Arabisch gesproken. In de streken waar onze wandelreizen plaats vinden spreekt men Tashelhiyt, één van de noordelijke Berber talen. Het Engels is in opkomst in de steden, met name in de toeristische sector.

Marokkaanse cultuur

Je zou denken dat er in Marokko geitenkaas te koop is. Immers, op het “platte land” hebben veel families een geitenkudde. De melk wordt voor eigen consumptie gebruikt, van kaas maken hebben de Marokkanen geen verstand.

In veel Marokkaanse huishoudens leven de mensen dicht bij de grond die zorgvuldig wordt schoon gehouden. Het is daarom gebruikelijk dat je je schoenen uit doet als je een huis binnenkomt.

Op een half uur rijden van Ouarzazate ligt de middeleeuwse stad Ait Ben Haddou. De ksar staat op de werelderfgoed lijst en is in vele films als decor gebruikt. De moeite waard om te bezoeken. 

Tijdens de ramadan - 18 juni 2015 tot 17 juli 2015 - worden geen wandelreizen georganiseerd.

Klimaat Marokko

Marokko........een Afrikaans land dus een warm land, is de algemene opvatting. Voor een deel klopt dit. Echter zelfs in het zuidoostelijk gelegen Saghro gebergte is het in de maanden november, december, januari en februari koud als de zon verdwenen is. Als het dan aan het eind van de middag ook snel donker wordt is buitenzijn geen optie meer. Ook in dit land is te merken dat er een klimaatsverandering plaats vindt. Een paar jaar geleden werden we op 3 november s 'ochtends verrast door een pak sneeuw van 20 cm. 
Bij het samenstellen van de wandelagenda wordt rekening gehouden met de weersveranderingen. Zo zijn de data van de maart-reis wat opgeschoven naar het eind van de maand en is de laatste reis van het jaar in oktober.

Lia is een mooi weer kampeerder en moppert als het regent. Hossaine daar en tegen  is blij met elke bui die valt. Goed voor de akkers en de dieren.

Leeftijd deelnemers

Dat er geen leeftijdsgrens geldt voor onze wandelreizen blijkt uit het feit dat tot nu toe de jongste deelnemer 24 jaar was en de oudste 74 jaar. Belangrijker dan leeftijd is of de visie "wandelen als middel......" bij je past. Kijk nog eens op de pagina /wat-geeft-het/.

De stad Ouarzazate

Voor de meeste wandelreizen is de middelgrote stad Ouarzazate het vertrekpunt. Ouarzazate betekent "zonder lawaai" of "zonder drukte". Het is een relatief schone stad met brede boulevards, een gezellig centrum en enkele bezienswaardigheden. Hier kun

je als toerist rustig rondkijken zonder te worden lastig gevallen door winkeliers.
In deze stad geen gesol met aapjes en slangen en de luchtvervuiling wegens druk verkeer blijft beperkt.
De grote markt ligt iets buiten de stad en voor een paar dirham brengt een taxi je erheen.