Kom tot jezelf door te wandelen in ongerepte natuur!

Ontspannen Wandelreizen Weblog

09jun

Wandelen en ontspannen met een hond.

Hij heet Job en verblijft sinds een kleine week in het asiel van Rotterdam. Op straat gevonden en nu  in afwachting of zijn baas zich zal melden. Hij ziet er gelukkig goed uit voor zijn leeftijd deze leuke Jack Russell.
Als ik hem zie in zijn kennel weet ik direct dat we het goed met elkaar kunnen vinden. Hij wil aandacht en naar buiten. Nou, dat treft want dat is precies wat ik vandaag met hem ga doen. We gaan er samen een heerlijke dag van maken. Eerst gaan we een flink  eind wandelen. Hij loopt parmantig iets voor me uit en maakt regelmatig oogcontact. Ik praat met hem en af en toe stoppen we even voor een kroel.
Dan is het tijd voor de lunch. Hij is voor het eerst bij mij in huis en na wat rond snuffelen heeft hij al gauw de fijne bank gevonden. Ook hij krijgt een boterhammetje en valt daarna innig tevreden naast me in slaap.
Na het hondenslaapje is er nog wat tijd om te spelen en te kroelen. Hij vindt het heerlijk om op zijn rug in mijn armen te liggen terwijl ik hem op zijn buikje aai. Zijn staart zegt: “nooit meer ophouden!”.
Ik heb afgesproken dat hij rond 17.00 weer terug is in het asiel. Altijd een vervelend moment om afscheid te nemen. Wie weet neem ik hem nog een paar keer mee totdat zijn baas terugkomt of totdat hij een nieuwe baas heeft.

Met deze eenvoudige activiteit heb ik een aantal vliegen in één klap gevangen. De hond heeft genoten van zijn vrijheid en het liefdevolle contact. En ik? Ik heb gewandeld in de natuur, ik heb mijn volle aandacht gericht op het hondenventje met als gevolg dat ik ontspannen in het nu ben. Ik heb genoten van zijn liefdevolle contact en  zijn vertrouwen in mij.
Onbedoeld heeft dit vrijwilligerswerk  een aantal overeenkomsten met mijn wandelreizen in Marokko. Eén ervan is natuurlijk het wandelen.
En in de eerste plaats word ik van beide blij!

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

23mar

 

 

Waarom Marokko.

Soms wordt mij de vraag gesteld of ik ook in Europa wandelingen organiseer, zoals bijv. in Frankrijk. Mijn             antwoord is altijd “nee” en dat behoeft enige uitleg.
Het grote verschil tussen Marokko en Europa is dat het in Marokko de gewoonste zaak van de wereld is om in de   vrije natuur te leven. De nomaden trekken  door het landschap en zetten hun tenten op waar ze een mooie plek     hebben waar water en groen is. In Europa is vrij kamperen geen optie meer alhoewel het op kleine schaal     natuurlijk nog wel gedaan wordt.
Mijn wandelreizen zijn opgezet met het idee dat het wandelen het middel is om tot jezelf te komen. Daar is een   sfeer voor nodig van rust en stilte. En daarvoor moet je doorgaans niet op een camping zijn. Bovendien, daar   waar een camping is zijn auto’s en winkels en elektriciteit en dus vervuiling.
De charme van het rondtrekken in Marokko wordt verhoogd door de afwezigheid van gemotoriseerde   ondersteuning. De grote bagage wordt vervoerd door muildieren met hun begeleiders die in alle uithoeken van het berglandschap kunnen komen. Die begeleiders hebben een belangrijk aandeel in het geheel. Niet alleen door het werk wat ze doen maar ook door wie ze zijn. Twee culturen ontmoeten elkaar daar in die indrukwekkende natuur.
De begeleiders voelen zich er thuis, het begrip “back to basic”  is hun dagelijkse levenssituatie. De wandelaars maken kennis met een totaal andere omgeving waar het leven schijnbaar een andere inhoud heeft. Het is mijn ervaring dat als die twee soorten van energie bij elkaar komen er gegarandeerd bijzondere ervaring te verwachten zijn.

Dit alles bij elkaar vind ik genoeg meerwaarde hebben om mijn wandelreizen alleen in Marokko te organiseren. 

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

08jan

Als ik een toverstafje had zou ik daarmee wensen dat alle wandelreizen in dit jaar doorgaan. Als ik nog een wens zou mogen doen zou ik wensen dat ruim voor de vertrekdatum van iedere reis de status van gegarandeerd vertrek bekend is. Oh, wat zou ik blij zijn met zo'n gang van zaken!

De realiteit is echter dat ik geen toverstafje heb en dat ik andere middelen moet inzetten om klanten te krijgen.
Het hebben en onderhouden van een website, adverteren en linkbuilding is niet meer genoeg, althans dat is wat marketingspecialisten de ondernemer laat geloven. Tegenwoordig zijn er allerlei marketingtrucs voorhanden om klanten aan te trekken.  Lees de aanbiedingen van de marketing goeroes die prijzige workshops organiseren en als enthousiast ondernemer frons je je hoofd bij het zien van het bedrag maar bedenk je je dat je zo'n aanbod bijna niet afslaan. Zelf heb ik ook op het punt gestaan om een dergelijk traject te gaan volgen want ja, natuurlijk wilde ook ik meer klanten en meer omzet. 

Ik heb er echter vanaf gezien want ik kwam tot de conclusie dat deze werkwijze niet bij mij past.
Je product aantrekkelijk maken middels trucjes zoals allerlei soorten kortingen of een kadootje aanbieden, schaarste creëeren en bijna dagelijks jezelf op alle denkbare social media zetten........ nee, het past niet bij mij. 
Ik wil klanten die puur reageren op mijn product, die zich herkennen in mijn verhaal en die zich bewust zijn van hun motivatie om mee te gaan.

Oh ja, als een reis niet doorgaat omdat er te weinig deelnemers zijn haal ik deze van mijn site i.p.v. de reis de status van "VOL" te geven zoals sommige reisorganisaties dat doen.

Mijn eigen stijl ontwikkelen, integer en bewust te werk gaan....... dat is wie ik ben en zo presenteer ik mezelf en mijn wandelreizen.

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

18dec

Wildernis

Van kinds af aan ben ik gefascineerd door bergen, bossen, kleine paadjes, geuren van hout en vuur, wilde waterstromen, kortom door de wildernis.
Ik heb me vaak afgevraagd waar dit over gaat. Onlangs kwam ik een tekst tegen van Reinhold Messner, de beste bergbeklimmer aller tijden. Ik citeer: "Woestijnen en bergen zijn een katalysator voor onze menselijkheid. Daar kunnen we onze mogelijkheden en grenzen ontdekken. De natuur in de vorm van ruw terrein is de beste spiegel van onze ziel".
Hier gaat het dus over wat mij betreft.......

Vluchten of vechten

Als flexwerker heb ik momenteel drie maanden geen werk. Het is lang geleden dat een dergelijke situatie zich voordeed. Best vreemd voor iemand die van huis uit mee gekregen heeft dat werken “hoort”. Ik had eerlijk gezegd gedacht dat er zich wel iets van werk aan zou dienen zoals tot nu toe altijd het geval is geweest en dat gebeurde dus niet.
Mijn eerste reactie was om dit op te gaan lossen. Vacatures zoeken, bellen met bedrijven en heel veel antwoorden bedenken op  vragen als waarom en waar gaat dit over. Die herrie in mijn hoofd ken ik maar al te goed. Het is het bekende mechanisme dat automatisch op gang komt in geval er sprake is van uit mijn comfortzone zijn. Wat gaat het worden, vluchten of vechten? 

Na twee weken vechten was ik niet echt vrolijker geworden. Het leek wel alsof een stemmetje zei dat ik uitgevochten was. In tussentijd doe ik wel leuke dingen vanuit het idee dat ik goed voor mezelf moet zorgen. Veel wandelen met een asielhond of met de hond van de buren is een favoriete bezigheid.
Op een bepaalde manier bracht deze situatie mij in herinnering waarom ik stilte, ruimte en tijd zo belangrijk vind zoals ik tijdens mijn eerste wandelreis in Marokko ontdekte.

Ergens in de derde week had ik een moment van bewustwording. Ik zei tegen mezelf: “Oké, op dit moment  is het dus zo dat ik meer stilte en meer tijd ervaar in mijn dagelijks leven wat me ruimte geeft om ervaringen te hebben. En…… wat zou er gebeuren als ik die situatie zou zien zoals die is? In plaats van te zorgen de controle te behouden waar ik behoorlijk moe en gestrest van word. Voor hetzelfde geld  kan ik al die gedachten minder of niet serieus nemen. Ik kan zelf bepalen wat ik van deze situatie vind en hoe ik hiermee om wil gaan”.

En weet je wat? Er is niets gebeurd toen ik hiermee ging experimenteren. Althans, niets bedreigends. 
Wel heb ik een nieuwe stap gezet in mijn levensproces om  bepalende – en in veel gevallen beperkende gedachten te onderzoeken op waarheid en relevantie. En ja, dat heeft tijd nodig en regelmatig wat stille ruimte om me heen.

Verrassend genoeg ontdek ik gaandeweg dat ik vorderingen maak in het vinden van mijn eigen weg en daar tevreden mee te zijn. Ik heb een donkerbruin vermoeden dat het hier gaat over wat bedoeld wordt met loslaten.

 

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

30nov

 

 

Marokkaanse taal

Er bestaat niet zoiets als de Marokkaanse taal. In de grote steden wordt Frans of Arabisch gesproken. In de streken waar onze wandelreizen plaats vinden spreekt men Tashelhiyt, één van de noordelijke Berber talen. Het Engels is in opkomst in de steden, met name in de toeristische sector.

Marokkaanse cultuur

Je zou denken dat er in Marokko geitenkaas te koop is. Immers, op het “platte land” hebben veel families een geitenkudde. De melk wordt voor eigen consumptie gebruikt, van kaas maken hebben de Marokkanen geen verstand.

In veel Marokkaanse huishoudens leven de mensen dicht bij de grond die zorgvuldig wordt schoon gehouden. Het is daarom gebruikelijk dat je je schoenen uit doet als je een huis binnenkomt.

Op een half uur rijden van Ouarzazate ligt de middeleeuwse stad Ait Ben Haddou. De ksar staat op de werelderfgoed lijst en is in vele films als decor gebruikt. De moeite waard om te bezoeken. 

Tijdens de ramadan - 18 juni 2015 tot 17 juli 2015 - worden geen wandelreizen georganiseerd.

Klimaat Marokko

Marokko........een Afrikaans land dus een warm land, is de algemene opvatting. Voor een deel klopt dit. Echter zelfs in het zuidoostelijk gelegen Saghro gebergte is het in de maanden november, december, januari en februari koud als de zon verdwenen is. Als het dan aan het eind van de middag ook snel donker wordt is buitenzijn geen optie meer. Ook in dit land is te merken dat er een klimaatsverandering plaats vindt. Een paar jaar geleden werden we op 3 november s 'ochtends verrast door een pak sneeuw van 20 cm. 
Bij het samenstellen van de wandelagenda wordt rekening gehouden met de weersveranderingen. Zo zijn de data van de maart-reis wat opgeschoven naar het eind van de maand en is de laatste reis van het jaar in oktober.

Lia is een mooi weer kampeerder en moppert als het regent. Hossaine daar en tegen  is blij met elke bui die valt. Goed voor de akkers en de dieren.

Leeftijd deelnemers

Dat er geen leeftijdsgrens geldt voor onze wandelreizen blijkt uit het feit dat tot nu toe de jongste deelnemer 24 jaar was en de oudste 74 jaar. Belangrijker dan leeftijd is of de visie "wandelen als middel......" bij je past. Kijk nog eens op de pagina /wat-geeft-het/.

De stad Ouarzazate

Voor de meeste wandelreizen is de middelgrote stad Ouarzazate het vertrekpunt. Ouarzazate betekent "zonder lawaai" of "zonder drukte". Het is een relatief schone stad met brede boulevards, een gezellig centrum en enkele bezienswaardigheden. Hier kun

 je als toerist rustig rondkijken zonder te worden lastig gevallen door winkeliers.
In deze stad geen gesol met aapjes en slangen en de luchtvervuiling wegens druk verkeer blijft beperkt.
De grote markt ligt iets buiten de stad en voor een paar dirham brengt een taxi je erheen. 

 

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!